*** Pierwszy Å›wit Pierwszy Å›wit — bÅ‚ogosÅ‚awieÅ„stwo Boże — DotknÄ…Å‚ twarzy ukochanej blaskiem. ¦piÄ…cy zbladÅ‚, inaczej siÄ™ uÅ‚ożyÅ‚, Ale potem jeszcze mocniej zasnÄ…Å‚.
Może pocałunkiem się wydało Ciepłe tchnienie zesłane przez niebo... O, jak dawno już nie całowałam Miłych ust i smagłych ramion jego...
Teraz, od umarłych bezcieleśniej, W mej wędrówce smutnej, nieustannej Przylatuję doń dźwiękami pieśni, Pieszczę tylko promykiem porannym. Anna Achmatowa ***
*** Ksiądz dwa razy kazania nie mówi. ***
|