*** Pierwszy świt
Pierwszy Å›wit — bÅ‚ogosÅ‚awieÅ„stwo Boże —
DotknÄ…Å‚ twarzy ukochanej blaskiem.
¦piący zbladł, inaczej się ułożył,
Ale potem jeszcze mocniej zasnÄ…Å‚.
Może pocałunkiem się wydało
Ciepłe tchnienie zesłane przez niebo...
O, jak dawno już nie całowałam
Miłych ust i smagłych ramion jego...
Teraz, od umarłych bezcieleśniej,
W mej wędrówce smutnej, nieustannej
Przylatuję doń dźwiękami pieśni,
PieszczÄ™ tylko promykiem porannym.
Anna Achmatowa ***
*** Ksiądz dwa razy kazania nie mówi. ***
|
